Mwana Aliyerudi Nyumbani

Mzee mmoja amesimama ukingoni mwa shamba lake, akijikinga macho na jua, akiitazama barabara. Amefanya hivi kila siku kwa muda mrefu. Leo, kwa mbali, mtu mwembamba anatembea kumwelekea.

Watoza ushuru na watu wenye sifa mbaya wanaendelea kukusanyika karibu na Yesu ili wamsikilize. Baadhi ya viongozi wa dini hawapendi jambo hilo. “Mtu huyu anawakaribisha wenye dhambi,” wananung’unika, “na hata kula pamoja nao.” Basi Yesu anawasimulia hadithi kuhusu vitu vilivyopotea. Kondoo aliyepotea. Shilingi iliyopotea. Na kisha hadithi ya baba mwenye wana wawili.

Mwana mdogo anamjia baba yake na ombi. “Nipe sehemu ya mali inayoniangukia. Sasa hivi.” Si utakapokufa. Sasa. Ni ombi la kushtua sana. Lakini baba anawagawia wanawe mali yake. Siku chache baadaye mwana mdogo anakusanya kila kitu, anakigeuza kuwa fedha, na kuondoka kwenda nchi ya mbali. Na huko anaitapanya. Yote. Kwa maisha ya anasa.

Fedha zinapokwisha tu, njaa kali inaipiga nchi ile. Sasa hana kitu. Anapata kazi kwa mkulima mmoja wa huko, anayemtuma mashambani kulisha nguruwe. Ana njaa kiasi kwamba anatamani kula maganda wanayokula nguruwe, wala hakuna anayempa chochote. Kisha, hadithi inasema, akazingatia moyoni mwake. “Watumishi wa kuajiriwa wa baba yangu wana chakula cha kutosha na kusaza, nami hapa ninakufa kwa njaa. Nitarudi. Nitasema, Baba, nimekosa juu ya mbingu na mbele yako. Sistahili tena kuitwa mwana wako. Nifanye kama mmoja wa watumishi wako wa kuajiriwa.” Anayarudia maneno hayo tena na tena. Na anaanza kutembea.

Lakini alipokuwa bado yu mbali, baba yake anamwona. Na anajawa na huruma. Anakimbia. Anamkumbatia mwanawe na kumbusu. Mwana anaanza maneno yake. “Baba, nimekosa juu ya mbingu na mbele yako. Sistahili tena kuitwa mwana wako.” Hafiki kamwe kwenye sehemu ya kuwa mtumishi wa kuajiriwa. Baba tayari anawaita watumishi. “Upesi! Leteni vazi lililo bora, mkamvike. Pete kwa kidole chake. Viatu kwa miguu yake. Mchinjeni ndama aliyenona. Tule, tufurahi! Kwa maana mwanangu huyu alikuwa amekufa, naye amefufuka. Alikuwa amepotea, naye ameonekana.” Na sherehe inaanza.

Wakati huo mwana mkubwa yuko shambani. Akirudi nyumbani, anasikia muziki na michezo. Mtumishi mmoja anamwambia: ndugu yako amerudi, na baba yako amemchinja ndama aliyenona. Kaka mkubwa anakasirika, na anakataa kuingia. Basi baba yake anamtokea yeye pia, na kumsihi. “Miaka hii yote nimekutumikia kama mtumwa,” mwana anasema. “Sijawahi kukuasi. Hujawahi kunipa hata mwana-mbuzi nifurahi na rafiki zangu. Lakini huyu mwana wako anatapanya mali yako, anarudi nyumbani, nawe unamchinjia ndama aliyenona!” Baba anajibu kwa upole. “Mwanangu, wewe u pamoja nami siku zote, na vyote nilivyo navyo ni vyako. Lakini ilitupasa kufurahi. Ndugu yako alikuwa amekufa, naye yu hai. Alikuwa amepotea, naye ameonekana.” Na hadithi inaishia hapo. Hatujui kamwe kama kaka mkubwa aliingia.

Jambo moja lingewafanya wasikilizaji wa Yesu wakunje uso. Chini ya sheria ya Musa, nguruwe walikuwa wanyama najisi. Wayahudi waaminifu hawakuwala, wala hawakuwafuga. Kwa hiyo kijana Myahudi akilisha nguruwe wa mgeni, na kukitamani chakula chao, alikuwa ameshuka chini kabisa, kadiri wasikilizaji wa Yesu wangeweza kuwazia. Hapo ndipo makaribisho ya baba yalipofika.

Mwana aliyerudi nyumbani. Utaipata katika Luka sura ya kumi na tano, mstari wa kumi na moja hadi thelathini na mbili. Baba aliwatokea wanawe wote wawili: mmoja akirudi kutoka mbali, na mmoja amesimama nje, akiwa na hasira. Basi hili hapa ni jambo la kutafakari. Kwa sasa unafanana zaidi na mwana yupi, na baba anakuambia nini?