Ang Anak na Umuwi

Isang matandang lalaki ang nakatayo sa gilid ng kanyang lupain, nakapatong ang kamay sa noo, nakatanaw sa daan. Matagal na niya itong ginagawa araw-araw. Ngayon, sa malayo, may isang payat na anyo na naglalakad papunta sa kanya.

Paulit-ulit na nagtitipon sa paligid ni Jesus ang mga maniningil ng buwis at mga taong may masamang reputasyon para makinig. Hindi ito nagustuhan ng ilan sa mga pinunong relihiyoso. “Tinatanggap ng taong ito ang mga makasalanan,” bulong-bulong nila, “at kumakain pa kasalo nila.” Kaya nagkuwento si Jesus sa kanila tungkol sa mga bagay na nawala. Isang nawawalang tupa. Isang nawawalang barya. At pagkatapos, isang kuwento tungkol sa isang amang may dalawang anak na lalaki.

Lumapit ang bunsong anak sa kanyang ama na may hinihiling. “Ibigay na ninyo sa akin ang bahagi ko sa ari-arian. Ngayon na.” Hindi kapag namatay ka na. Ngayon na. Nakagugulat na hilingin iyon. Pero hinati ng ama ang kanyang ari-arian sa kanyang mga anak. Makalipas ang ilang araw, inimpake ng bunso ang lahat ng kanya, ipinagbili ang mga ito, at nagtungo sa isang malayong lupain. At doon niya nilustay ang lahat. Lahat-lahat. Sa magulong pamumuhay.

Saktong naubos ang pera nang tumama sa lupaing iyon ang isang matinding taggutom. Ngayon, wala na siyang anuman. Namasukan siya sa isang magsasaka roon, na pinapunta siya sa bukid para magpakain ng mga baboy. Sa sobrang gutom, gusto na niyang kainin ang mga bunga ng halaman na kinakain ng mga baboy, at walang nagbibigay sa kanya ng kahit ano. Pagkatapos, sabi ng kuwento, natauhan siya. “Ang mga upahang trabahador ng aking ama ay may higit pa sa sapat na pagkain, at heto ako, namamatay sa gutom. Babalik ako. Sasabihin ko, Ama, nagkasala ako laban sa langit at laban sa inyo. Hindi na ako karapat-dapat na tawaging anak ninyo. Ituring na lang ninyo akong isa sa inyong mga upahang trabahador.” Inensayo niya ang sasabihin. At nagsimula siyang maglakad.

Pero habang malayo pa siya, natanaw na siya ng kanyang ama. At napuno ito ng habag. Tumakbo siya. Niyakap niya ang kanyang anak at hinagkan. Sinimulan ng anak ang kanyang talumpati. “Ama, nagkasala ako laban sa langit at laban sa inyo. Hindi na ako karapat-dapat na tawaging anak ninyo.” Hindi na niya naabot ang bahagi tungkol sa pagiging upahang trabahador. Tinatawag na ng ama ang mga alipin. “Bilis! Dalhin ninyo ang pinakamagandang damit at isuot sa kanya. Isang singsing para sa kanyang daliri. Sandalyas para sa kanyang mga paa. Katayin ang pinatabang guya. Kumain tayo at magdiwang! Ang anak kong ito ay patay na, at muling nabuhay. Nawala, at natagpuan.” At nagsimula ang handaan.

Samantala, nasa bukid ang panganay na anak. Pauwi na siya nang marinig niya ang tugtugan at sayawan. Sinabi sa kanya ng isang alipin: nakabalik na ang kapatid mo, at kinatay ng iyong ama ang pinatabang guya. Nagalit ang kuya, at ayaw niyang pumasok. Kaya lumabas din ang kanyang ama para puntahan siya, at nakiusap sa kanya. “Ilang taon na akong nagpapakaalipin para sa inyo,” sabi ng anak. “Hindi ko kayo kailanman sinuway. Ni minsan, hindi ninyo ako binigyan kahit isang batang kambing para makapagsaya kami ng mga kaibigan ko. Pero itong anak ninyo na lumustay ng pera ninyo, umuwi lang, kinatay na ninyo ang pinatabang guya!” Mahinahong sumagot ang ama. “Anak, lagi kitang kasama, at lahat ng akin ay iyo. Pero kailangan nating magdiwang. Ang kapatid mo ay patay na, at muling nabuhay. Nawala, at natagpuan.” At doon nagtatapos ang kuwento. Hindi natin nalaman kung pumasok ang kuya.

May isang detalyeng tiyak na nagpangiwi sa mga nakikinig kay Jesus. Sa ilalim ng kautusan ni Moises, marumi ang mga baboy. Hindi ito kinakain ng mga tapat na Judio, at hindi rin nila ito inaalagaan. Kaya ang isang binatang Judio na nagpapakain ng baboy para sa isang dayuhan, at naiinggit pa sa pagkain ng mga ito, ay bumagsak na sa pinakamababang kayang isipin ng mga tagapakinig ni Jesus. Ganoon kalayo umabot ang pagtanggap ng ama.

Ang anak na umuwi. Mababasa mo ito sa Lucas kabanata 15, talata 11 hanggang 32. Lumabas ang ama para puntahan ang dalawa niyang anak: ang isa, pauwi mula sa malayo, at ang isa, nakatayo sa labas, galit. Kaya heto ang isang bagay na pag-iisipan mo. Saang anak ka mas kahawig ngayon, at ano ang sinasabi sa iyo ng ama?